Relative clauses: zdania względne w angielskim
Who, which, that, whose i where w zdaniach względnych. Zrozum defining i non-defining, angielskie przecinki i pomijanie zaimka. Przykłady i 5 ćwiczeń.
Opublikowano 10 min czytania
Autor: Raheel Ashraf
Krótka odpowiedź
Relative clauses, czyli zdania względne, wskazują, o kogo lub o co chodzi, albo dodają informację o znanej już osobie lub rzeczy. Na przykład This is the book that Ola recommended znaczy „To książka, którą poleciła Ola”. Od funkcji zdania zależą angielskie przecinki i możliwość użycia lub pominięcia zaimka.
Who, which, that, whose i where: od czego zacząć?
Zdanie względne pozwala połączyć informacje bez powtarzania rzeczownika. Zamiast „I know a teacher. She speaks Japanese” możesz powiedzieć „I know a teacher who speaks Japanese” – znam nauczycielkę, która mówi po japońsku. Fragment who speaks Japanese opisuje osobę nazwaną przed nim. Najpierw ustal więc, do którego wyrazu odnosi się dopowiedzenie.
Who zwykle wskazuje osoby, which rzeczy i zwierzęta, a that może zastępować je w zdaniach definiujących. Nie oznacza to, że that nadaje się do każdego polskiego „który”. W zdaniach z dodatkową, oddzieloną przecinkami informacją potrzebujesz who lub which. Whose pokazuje posiadanie, a where opisuje miejsce rozumiane jako miejsce wykonywania czynności.
Zachowujesz zwykły szyk zdania, nie pytający: „the woman who lives upstairs”, bez does. Who nie zadaje tu pytania, tylko łączy części wypowiedzi. Tak samo przeczenie nie zmienia zdania względnego w pytanie: „a shop that doesn't close early” oznacza sklep, który nie zamyka się wcześnie.
I need a charger that works with this phone.
Potrzebuję ładowarki, która działa z tym telefonem.
The woman who lives upstairs is a translator.
Kobieta, która mieszka piętro wyżej, jest tłumaczką.
This is the park where we usually walk.
To park, po którym zwykle spacerujemy.
I spoke to a colleague whose daughter studies in Gdańsk.
Rozmawiałem ze współpracownikiem, którego córka studiuje w Gdańsku.
| Wyraz | Typowe odniesienie | Przykład | Tłumaczenie |
|---|---|---|---|
| who | osoba | the neighbour who helped us | sąsiad, który nam pomógł |
| which | rzecz | the train which leaves at six | pociąg, który odjeżdża o szóstej |
| that | osoba lub rzecz, zdanie definiujące | the bag that I bought | torba, którą kupiłem |
| whose | posiadanie | the student whose bike was stolen | uczeń, któremu ukradziono rower |
| where | miejsce | the café where we met | kawiarnia, w której się poznaliśmy |
Defining i non-defining: przecinek zmienia funkcję
Defining relative clause wskazuje, którą osobę lub rzecz masz na myśli. W „The students who finished early can leave” chodzi o tych uczniów, którzy skończyli wcześniej. Bez who finished early zmieniasz zakres informacji: pozwolenie objęłoby wszystkich uczniów. W angielskim nie oddzielamy takiego fragmentu przecinkami.
Non-defining relative clause dodaje informację o osobie lub rzeczy już rozpoznanej. „Ola, who lives next door, can help” wskazuje znaną Olę, a potem dopowiada, że mieszka obok. W pisanym angielskim obejmujemy dopowiedzenie przecinkami. Gdy znajduje się na końcu wypowiedzi, wystarczy przecinek przed nim; gdy w środku, potrzebne są dwa.
Po polsku przecinek przed „który” stawiamy zawsze, niezależnie od funkcji zdania. Po angielsku zależy on od tego, czy fragment wskazuje osobę lub rzecz, czy tylko coś o niej dopowiada. Nazwa własna często sprzyja dopowiedzeniu, ale sama nazwa nie ustanawia zasady bez wyjątków. Można przecież odróżniać „the Warsaw that I remember” od dzisiejszej Warszawy – wtedy doprecyzowanie jest częścią identyfikacji.
The emails that arrived this morning need a reply.
E-maile, które przyszły dziś rano, wymagają odpowiedzi.
Komentarz: Wskazujesz określoną część e-maili.
Ola, who works in accounting, will check the invoice.
Ola, która pracuje w księgowości, sprawdzi fakturę.
Komentarz: Informacja o dziale jest dopowiedzeniem.
My laptop, which is five years old, still works well.
Mój laptop, który ma pięć lat, nadal dobrze działa.
The laptop that has the broken screen is mine.
Laptop, który ma pęknięty ekran, jest mój.
Komentarz: Pęknięty ekran pozwala wskazać właściwy laptop.
| Defining – wybór z grupy | Non-defining – dopowiedzenie | Różnica znaczenia |
|---|---|---|
| My colleagues who work remotely live outside Warsaw. | My colleagues, who work remotely, live outside Warsaw. | Tylko ci współpracownicy, którzy pracują zdalnie / Wszyscy moi współpracownicy pracują zdalnie |
| The bike that I bought yesterday is blue. | My new bike, which I bought yesterday, is blue. | Wskazujesz rower / dodajesz wiadomość o znanym rowerze |
| Możliwe who, which lub that; czasem brak zaimka | Who, which, whose; bez that i bez pomijania zaimka | Typ zdania wpływa na formę, nie tylko na przecinki |
Kiedy można pominąć who, which lub that?
W zdaniu definiującym możesz często pominąć zaimek będący dopełnieniem. W „the book that I bought” podmiotem czynności jest I, a książka jest tym, co kupiłeś. Możesz więc napisać „the book I bought”. To naturalna konstrukcja, zwłaszcza w codziennej rozmowie i korespondencji; nie jest niedokończonym zdaniem.
Nie pomijaj zaimka pełniącego funkcję podmiotu. W „the book that changed my mind” to książka zmieniła twoje zdanie. Usunięcie that pozostawiłoby „the book changed my mind”, czyli inny układ wypowiedzi, a nie tę samą frazę opisującą książkę. Szybki test: sprawdź, kto wykonuje czynność po zaimku.
W zdaniu niedefiniującym zaimek zostaje także wtedy, gdy jest dopełnieniem: „Ola, who I met yesterday, is a doctor”. Nie wycinaj who tylko dlatego, że dalej stoi I. Warunek pominięcia obejmuje jednocześnie funkcję zaimka i typ zdania. Formalne whom może zastąpić dopełnieniowe who, ale w zwykłej rozmowie who jest naturalne.
The film we watched yesterday was excellent.
Film, który wczoraj obejrzeliśmy, był świetny.
Komentarz: Można dodać that lub which przed we.
The person who called you is waiting outside.
Osoba, która do ciebie dzwoniła, czeka na zewnątrz.
Komentarz: Who wykonuje czynność called, więc nie znika.
Przyimek na końcu i różnica między where a which
„The person I spoke to” oznacza osobę, z którą rozmawiałeś. Angielski przyimek „to” może tu naturalnie stać na końcu. W bardziej formalnym stylu można powiedzieć „the person to whom I spoke”. Nie stawiaj jednak przyimka bezpośrednio przed zaimkiem that: „the person to that I spoke” nie jest poprawnym odpowiednikiem tej konstrukcji.
Przy rzeczach formalne „in which” może odpowiadać codziennemu „which… in” albo „that… in”. Przykład „the office I work in” mówi o biurze, w którym pracujesz. Nie dokładaj drugiego in po where: „the office where I work” już zawiera relację miejsca. Wybierasz jeden pełny schemat, nie mieszasz dwóch.
Sam rzeczownik oznaczający miejsce nie wymusza where. „The hotel where we stayed” opisuje miejsce pobytu, ale „the hotel that we booked” mówi o obiekcie rezerwacji. Book wymaga tu dopełnienia, nie określenia miejsca. Zamiast pytać wyłącznie „czy to miejsce?”, sprawdź, jaką funkcję ten obiekt pełni w dalszej części zdania.
This is the colleague I told you about.
To współpracownik, o którym ci opowiadałem.
The café where we met has closed.
Kawiarnia, w której się poznaliśmy, została zamknięta.
The café that we recommended is still open.
Kawiarnia, którą poleciliśmy, jest nadal otwarta.
Which może komentować całe zdarzenie
Czasem dopowiedzenie nie opisuje ostatniego rzeczownika, tylko całą poprzednią informację. „Our train was cancelled, which meant we arrived late” mówi, że to odwołanie pociągu spowodowało spóźnienie. Which odnosi się do sytuacji, a nie wyłącznie do słowa train. W tym zastosowaniu nie zastępuj go przez that ani what.
Używaj takiego komentarza wtedy, gdy odniesienie jest jasne. „Kuba sent me a photo of his bike, which surprised me” może zostawić wątpliwość, czy zaskoczyło cię zdjęcie, rower czy sam gest. Jeśli to ma znaczenie, rozdziel informację: „I was surprised that Kuba sent me the photo”. Celem łączenia zdań jest czytelność, a nie maksymalna długość wypowiedzi.
Ola found an earlier train, which saved us an hour.
Ola znalazła wcześniejszy pociąg, co zaoszczędziło nam godzinę.
Nobody replied, which was unusual.
Nikt nie odpowiedział, co było nietypowe.
Najczęstsze błędy Polaków
Kuba tłumaczy firmowy komunikat: „The colleagues, who work remotely, can stay at home on Friday.” Po polsku przecinek przed „którzy” stoi zawsze, więc przeniósł go do angielskiego. W efekcie zdanie mówi, że wszyscy współpracownicy pracują zdalnie, choć chodziło tylko o część zespołu: The colleagues who work remotely can stay at home on Friday.
Przy każdym zdaniu względnym podkreśl rzeczownik, który opisujesz, i zdecyduj, czy go wskazujesz, czy tylko coś dopowiadasz. Dopiero potem wybierz zaimek i przecinki.
- ✗ My sister, that lives in Toruń, is visiting. → ✓ My sister, who lives in Toruń, is visiting. – Moja siostra, która mieszka w Toruniu, przyjeżdża z wizytą. W niedefiniującym dopowiedzeniu nie używamy that.
- ✗ The phone which I bought it is broken. → ✓ The phone which I bought is broken. – Telefon, który kupiłem, jest zepsuty. Which już reprezentuje przedmiot zakupu, więc it powtarza dopełnienie.
- ✗ The man lives upstairs helped me. → ✓ The man who lives upstairs helped me. – Mężczyzna, który mieszka piętro wyżej, pomógł mi. Nie można usunąć who jako podmiotu lives.
- ✗ This is the hotel where we booked. → ✓ This is the hotel that we booked. – To hotel, który zarezerwowaliśmy. Hotel jest tu przedmiotem rezerwacji. Where pasuje, gdy hotel jest miejscem czynności: the hotel where we stayed.
- ✗ I missed the bus, what made me late. → ✓ I missed the bus, which made me late. – Uciekł mi autobus, przez co się spóźniłem. Polskie „co” kusi, by użyć what, ale komentarz do całego wcześniejszego zdarzenia wprowadzamy przez which.
Ćwiczenia
Najpierw rozwiąż zadanie samodzielnie, potem sprawdź odpowiedź i uzasadnienie. Przy tłumaczeniu lub pisaniu własnych zdań możliwe są także inne poprawne odpowiedzi.
1. Wstaw who lub which: The colleague ___ sits next to me speaks Polish.
Pokaż odpowiedź i wyjaśnienie
who
Opisujesz osobę, więc z podanych dwóch możliwości pasuje who. W takim zdaniu definiującym możliwe byłoby też that.
2. Połącz jako dopowiedzenie z przecinkami: Ola is a doctor. She lives next door.
Pokaż odpowiedź i wyjaśnienie
Ola, who lives next door, is a doctor.
Ola jest już wskazana, a adres dodaje informację. Dopowiedzenie w środku zdania obejmujemy dwoma przecinkami i nie używamy that.
3. Usuń zaimek, jeśli można: The book that I ordered has arrived.
Pokaż odpowiedź i wyjaśnienie
The book I ordered has arrived.
That jest dopełnieniem ordered, a podmiotem jest I. W zdaniu definiującym taki zaimek można pominąć.
4. Popraw: This is the office where I work in.
Pokaż odpowiedź i wyjaśnienie
This is the office where I work.
Where wprowadza już relację miejsca, więc końcowe in jest zbędne. Alternatywnie: This is the office I work in.
5. Przetłumacz: To kobieta, której rower znalazłem.
Pokaż odpowiedź i wyjaśnienie
This is the woman whose bike I found.
Whose wskazuje właścicielkę roweru. Nie zastępuj go who's, które jest skrótem od who is lub who has.
Sprawdź to na własnych zdaniach
Przećwicz temat poradnika w darmowym narzędziu dobranym do tego tekstu. Darmowe narzędzia online mają limity użycia.
Źródła i dalsza lektura
Przykłady powstały na potrzeby tego poradnika. Reguły i sposoby użycia możesz sprawdzić w źródłach poniżej.
- Cambridge Dictionary: Relative clauses: defining and non-defining
- Cambridge Dictionary: Relative pronouns
- Cambridge Dictionary: Relative clauses: typical errors
- Cambridge Dictionary: Relative clauses referring to a whole sentence
Widzisz błąd? Napisz do nas, podając adres strony i przykład.
Powiązane poradniki
Sprawdź swój poziom angielskiego: Darmowy test poziomu angielskiego A1–C2
Szukasz aplikacji do angielskiego? PromGee a Grammarly: ćwiczenia czy korekta?